Ruim 30 jaar vakmanschap en toch opnieuw beginnen

Ruim 30 jaar vakmanschap en toch opnieuw beginnen

Op een zonnige dag in Utrecht ontmoeten we Edwin. In zijn werkkleding, met zijn gereedschap bij de hand, is hij bezig met een reparatieklus in de stad. Edwin is 60 en zichtbaar blij dat hij weer aan het werk is. Wie wat langer met hem praat, merkt al snel dat daar een bijzonder verhaal achter zit.

Jarenlang had Edwin zijn eigen bedrijf in de afbouw. Hij was gewend om zelfstandig te werken, zijn eigen verantwoordelijkheid te dragen en zijn vak uit te oefenen. Edwin is al ruim dertig jaar lid van Zelfstandigen Bouw en nam deel aan de AOV Bouw schenkkring.

Dat leven veranderde toen Edwin ernstig ziek werd. Zijn onderneming voortzetten bleek niet langer mogelijk en ook financieel brak een zware periode aan. Juist in die periode bleek hoe belangrijk de keuze was die hij jaren eerder had gemaakt. Via de AOV Bouw schenkkring ontving Edwin financiële ondersteuning tijdens zijn arbeidsongeschiktheid.

Daarmee waren de zorgen niet ineens verdwenen en was zijn toekomst ook nog niet uitgestippeld. Want wat doe je als het werk dat je altijd hebt gedaan door je gezondheid niet meer mogelijk is?

Kijken naar wat nog wel kan

Toen duidelijk werd dat Edwin niet meer kon terugkeren in zijn eigen werk, ging Mariëlle, casemanager re-integratie bij de AOV Bouw schenkkring van Zelfstandigen Bouw, bij hem langs. Samen brachten ze in kaart wat nog wél mogelijk was en hoe Edwin zijn vakmanschap op een andere manier kon inzetten.

Daarbij ging het niet alleen om het vinden van passend werk. Mariëlle en Edwin maakten samen een cv en schreven een motivatie voor zijn sollicitatie. Ook bereidden ze het sollicitatiegesprek samen voor. Voor Edwin, die als zelfstandig ondernemer nauwelijks ervaring had met solliciteren, was juist die praktische begeleiding waardevol.

Tijdens het traject lag de nadruk niet op wat door zijn ziekte niet meer mogelijk was, maar juist op wat nog wél kon. Daarbij hielp de kennis die binnen Zelfstandigen Bouw aanwezig is over het werken in de bouw. Zijn onderneming mocht dan zijn weggevallen, zijn vakmanschap en jarenlange ervaring zijn er nog steeds.

Edwin kijkt met veel waardering terug op de begeleiding. Vooral het persoonlijke contact en de praktische hulp zijn hem bijgebleven. Uiteindelijk bracht de zoektocht hem bij een werkgever waar zijn vakmanschap en kwaliteit worden gewaardeerd.

“Je bent toch 60”

Opnieuw werk vinden was op zijn leeftijd niet vanzelfsprekend. Edwin was op dat moment bijna 60. “Je bent toch 60 en veel bedrijven willen dat niet,” zegt hij.

Bij zijn nieuwe werkgever ervaart hij gelukkig iets anders. Daar wordt niet alleen gekeken naar leeftijd, maar vooral naar wat iemand kan en meebrengt. Voor Edwin bleek dat een goede match. Hij doet er reparatieklussen en merkt dat er rekening wordt gehouden met wat hij aankan, zijn planning en zijn persoonlijke situatie.

Dat gevoel van waardering zit voor Edwin soms juist in kleine dingen. Toen zijn zestigste verjaardag eraan kwam, wilde hij die graag wat uitgebreider vieren en vroeg hij daarom om een extra dag vrij. Dat bleek geen enkel probleem. Voor Edwin zegt zoiets veel over zijn nieuwe werkgever. Hij heeft opnieuw een plek gevonden waar hij zijn vakmanschap kan inzetten, maar waar tegelijkertijd wordt gekeken naar de mens achter de vakman.

Vandaag is vandaag, morgen is morgen

Zijn ziekte en alles wat daarna gebeurde hebben veranderd hoe Edwin in het leven staat. “Pluk de dag,” zegt hij. “Vandaag is vandaag, morgen is morgen.” Hij weet inmiddels hoe snel het leven kan veranderen. Een eigen bedrijf, je gezondheid en je inkomen kunnen jarenlang vanzelfsprekend lijken, totdat dat ineens niet meer zo is.

Daarom heeft Edwin ook een duidelijke boodschap voor jongere zelfstandigen in de bouw. Een reguliere arbeidsongeschiktheidsverzekering was voor hem destijds lastig te verkrijgen en behoorlijk prijzig. De AOV Bouw schenkkring van Zelfstandigen Bouw bleek voor hem van grote waarde.

“AOV Bouw heeft mij enorm geholpen. Ik kon altijd bellen. De kosten die ik al die jaren heb gemaakt, zijn het meer dan waard geweest. Anders waren de problemen veel, veel groter geweest.”

Na ons gesprek pakt Edwin zijn gereedschap weer op en gaat verder met zijn reparatieklus. Zijn onderneming ligt achter hem, maar zijn vakmanschap niet. En zijn boodschap? “Pluk de dag. Vandaag is vandaag, morgen is morgen.”